|
|
‹‹ملتي كه نياز فرداي خود را درك نكند فردايي هم نخواهد داشت››
اين سايت با هدف نشت و گسترش تكنولوژي پلاسما و ليزر در كشور راه اندازي شده
است
در آغاز به
معرفي خبر ساخت موتور پلاسماي ساخت اين مركز پرداخته ودر آينده اي
نزديك با برنامه اي مشخص به آموزش و اطلاع رساني منسجم اين فن آوري و پيشرفت هاي
علمي و صنعتي آن در كشور و جهان خواهيم پرداخت
مركز تحقيقات پلاسما و ليزر پس از هشت سال پژوهش در زمينه پلاسما موفق به
ساخت نوع جديدي از موتور پلاسما گرديد
براي نخستين بار در جهان اين مركز توانسته است روش جديدي در
طراحي قسمت يون ساز موتور پلاسمايي ابداع نمايد
بر اساس اين روش جديد قسمت يون ساز از سيستم شتاب دهنده تفكيك شده است
در نمونه هاي موتور پلاسمايي كه تا كنون ساخته شده است منشا
يون سازي پديده ترمويونيك بوده كه از گداختن يك المنت تنگستني استفاده مي شود در
اين روش به دست آوردن جريان هاي بالاي يوني امكان پذير نيست و اين يكي از مشكلات
عمده كاربردي اين موتور بوده است
اين مركز پس از سه سال
پژوهش موفق به ساخت و تكميل روش جديدي در يون سازي كه در آن از پديده ي
كرونا استفاده مي شود گرديد با اين روش هيچ محدوديتي براي توليد يون به وجود نمي
آيد. همچنين مكانيزم يون سازي آن به گونه اي است كه قابليت عمل در هر محيطي را
دارد به طور نمونه در زير آب مولكول هاي آب را به
صورت پلاسما در مي آورد بنا بر اين وسيله نقليه اي كه به اين موتور پلاسمايي مجهز باشد نه تنها در فضا و بر روي زمين قادر به حركت است بلكه در زير
آب هم مانند يك زير دريايي عمل مي كند و اين يك
تحول بزرگ در فن آوري موتور پلاسمايي است كه بر اساس پژوهش هاي اين مركز به انجام رسيده است
با ساخت اين نوع جديد از موتور پلاسما نه تنها قدمي موثر در
زمينه فن آوري فضايي برداشته شده است و ما در زمره چند كشور
محدود دنيا قرار مي گيريم كه توانسته اند به فن آوري ساخت موتور پلاسمايي دست
يابند بلكه با ابداع روش جديد يون سازي ما سهمي بسزا در پيشرفت اين دستگاه در دنيا
خواهيم داشت
پس از سال 1969(1347) كه انسان قدم بر خاك ماه
نهاد تا كنون نتوانسته است در راه سفر به منظومه شمسي و سيارات ديگر توفيق قابل
توجهي بيابد.دو عامل اصلي اين عدم موفقيت يكي مصرف سوخت عظيمي است كه موتورهاي پيشران نياز دارند و ديگري سرعت كم آن هاست به صورتي كه 94% وزن 3000تني
فضاپيماي ساترن5/آپولو11 را سوخت آن تشكيل مي
داده است.
با اين توصيف براي قدم گذاشتن انسان بر سطح سياره اي با
فاصله مشتري نياز به سفينه اي با حجم سوخت 180 برابر سوخت آپولو11 يعني نيم ميليون
تن است كه براي توليد شتاب لازم براي آن با پيشرفت هاي قابل تصور در فن آوري موجود
حتي يك سوم اين مقدار امكان پذير نيست
